بسم الله الرحمن الرحیم

این جمعه هم گذشت و هنوز امام زمانه ام را نشناختم

این جمعه هم گذشت و هنوز نفهمیدم که گیر کارهایم نیامدن اوست

این جمعه هم گذشت و هنوز کاری به جز دعا برای آمدنش نکردم

این جمعه هم گذشت و

هنوز نفهمیدم او آماده و من آماده آمدنش نیستم

 این جمعه هم گذشت و

هنوز نفهمیدم او آمدنی نیست و من باید بروم ...

به امید آن که صبح عدالت را ببینیم  بپا خیز...

عشق بود و جبهه بود و جنگ بود

عرصه بر گُردان عاشق تنگ بود

هر که تنها بر سلاحش تکیه کرد

مادری فرزند خود را هدیه کرد

در شبی که اشکمان چون رود شد

یک نفر از بین ما مفقود شد

من از اشکی که میریزد زچشم یار میترسم

از آن روزی که اربابم شود بیمار میترسم

رها کن صحبت یعقوب و دوری و غم فرزند

من از گرداندن یوسف سر بازار میترسم

همه گویند این جمعه بیا ! اما درنگی کن

از اینکه باز عاشورا شود تکرار میترسم ...

سلام بر آن كسى كه جبرئیل به او مباهات مىنمود، سلام بر آن كسى كه میكائیل در گهواره با اوتكلّم مى نمود، سلام بر آن كسى كه عهد و پیمانش شكسته شد، سلام بر آن كسى كه پرده حُرمَتش دریده شد، سلام برآن كسى كه خونش به ظلم ریخته شد، سلامبرآن كه با خونِ 

زخم هایش شست و شو داده شد، سلام بر آن كه از جام هاى نیزه ها جرعه نوشید، سلام بر آن مظلومى كه خونش مباح گردید، سلام بر آن كه در ملأ عام سرش بریده شد...

http://dl2.aviny.com/clip/Defae_moghadas/behnam-mohamadi/behnam-mohamadi.part1.rar

http://dl2.aviny.com/clip/Defae_moghadas/behnam-mohamadi/behnam-mohamadi.part2.rar

http://dl2.aviny.com/clip/Defae_moghadas/behnam-mohamadi/behnam-mohamadi.part3.rar

http://dl2.aviny.com/clip/Defae_moghadas/behnam-mohamadi/behnam-mohamadi.part4.rar

http://dl2.aviny.com/clip/Defae_moghadas/behnam-mohamadi/behnam-mohamadi.part5.rar

http://dl2.aviny.com/clip/Defae_moghadas/behnam-mohamadi/behnam-mohamadi.part6.rar

سال60، در اُشنویه ، مسئول پایگاه بودم.

بسیجی سیزده ساله ای داشتیم به نام فاطمی که نماز شبش ترک نمی شد.

شبی او را کشیدم کنار و گفتم :"شما هنوز به سن بلوغ نرسیده ای، نماز های پنج گانه هم بر شما واجب نیست، چه رسد به نماز شب که مستحب است."

گفت:" می دانم برادر جابر، منتها این برای کسی است که بالاخره مکلف می شود؛

من عمرم به دنیا نیست! رفتنی هستم و نمی خواهم لذت عبادت را نچشیده بروم! " او چند روز بعد، در درگیری با نیروهای دشمن شهید شد...  

 کتاب سیزده ساله ها/ص 196

كسي كه خدا را مي بيند برايش فرقي نمي كند كه بالاي قله باشديا زير زمين،خدا در پس نگاه اون تنها فاصله به اندازه يك ندا دارد بنده خدا را ميخواند وخدا اجابتش مي كند.

چادر مادر من فاطمه حرمت دارد... نه فقط شبه عبایی مشکیست که سرت بندازی

وخیالت راحت که شدی چادری و محجوبه!

چادر مادر من فاطمه حرمت دارد قاعده،رسم،شرایط دارد.

شرط اول همه اش نیت توست. محض اجبار پدر یا مادر.

یا که قانون ورودیه دانشگاه است

یا قرار است گزینش شوی از سوی ارگانی

یا فقط محض ریا

شایدم زیبایی ،باکمی آرایش!

نمی ارزد به ریالی خواهر...

چادر مادر من فاطمه،شرطش عشق است

عشق به حجب و حیا

به نجابت به وفا

عشق به چادر زهرا

که برای تو و امننیت تو خاکی شد.

تا تو امروز شوی راحت وآسوده

کسی سیلی خورد خون این سیل شهیدان همه اش با هدف چادر تو ریخته شد

خواهرم حرمت این پارچه مشکی تو

مثل آن پارچه مشکی کعبه والاست.

یادگار زهراست

نکند چادر او سرکنی اما روشت منشت

بشود عین زنان غربی

خنده های مستی

چشمک و ناز وادا

عشوه های نا جور

به خدا قلب خدا میگیرد به خدا مادر من فاطمه شاکی بشود

به همان لحظه ی سیلی خوردن لحظه پشت در اوسوگند

خواهرم چادر مادر من ،فاطمه،حرمت دارد

خواهرم!

من،پدر ایل و تبارم همه دار و ندارم

به فدایت

حرمتش رانشکن...

خدايا، تو  ميداني که چه مي کشيم ، پنداري که چون شمع ذوب مي شويم ، آب مي شويم ما  ازمردن نمي هراسيم ، اما ميترسيم بعد ازما ايمان را سر ببرند و اگر نسوزيم  هم که روشنائي مي رود و جاي خود را دوباره به شب مي سپارد ، پس چه بايد  کرد؟

از يک سو بايد  بمانيم تا شهيد آينده شويم  و از ديگر سو بايد شهيد شويم  تا آينده بماند  هم بايد امروز شهيد شويم تا فردا بماند وهم بايد بمانيم تا فردا شهيد نشود ،  عجب دردي چه مي شد امروز شهيد مي شديم و فردا زنده مي شديم تا دوباره شهيد  شويم.

روز دو شنبه ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ش، ۱۲ ذیقعده ۱۴۰۰ ق، ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰ م، اسکادران های جنگی نیروی هوایی رژیم حاکم بر عراق، چندین فرودگاه اصلی کشورمان را بمباران کردند و ساعتی بعد، بیش از ۱۰ لشگر پیاده و زرهی و مکانیزه نیروی زمینی عراق، از مرزهای جنوبی و غربی کشور گذشتند و رسما، جنگ میان ایران و رژیم حاکم بر عراق آغاز شد.

این جنگ حدود ۷ سال و ۱۰ ماه به طول انجامید و در فرهنگ عمومی مردم ایران از آن با عنوان «دفاع مقدس» یاد می شود.

در طول این مدت، تمامی کشورهای جهان به جز تعدادی انگشت شمار، یا رسما به پشتیبانی و حمایت مادی و معنوی از رژیم صدام پرداختند و یا سکوت حمایت آمیز پیشه کردند.

سازمان ملل متحد نیز، به عنوان تنها مرجع رسمی جهت رسیدگی به مناقشاتی اینچنینی، عملکردی بی تاثیر بر شدت جنگ داشت که در آن شرایط، خواهی نخواهی و یا به سود متجاوز تمام می شد و حتی در برخی مواقع نیز به شکل شرم آوری این سازمان را رسما در جبهه عراق قرار می داد.

تنها سه سال پس از اتمام جنگ بود که سازمان ملل متحد، عراق را به عنوان آغازگر جنگ معرفی نمود و این کشور را مکلف به جبران خسارات وارده بر ایران نمود.

آن چه می بینید، نقشه هایی است از مناطق مرزی جنوبی و غربی کشورمان که در جریان تجاوز عراق، به اشغال درآمدند و شهرهایی را که زیر آتش ارتش عراق قرار داشت را با تفکیک نوع آتش، مشخص کرده است:

http://hw14.asset.aparat.com/aparat-video/12590219c5cb5951482799de57934bb22734180-360p__26494.mp4

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

گاهی بهانه ایست که قربانیت کنند.

گـاهـی کـه چـادرم خـاکـی میشـود     ...  

از طعنــه هــای مــردم شـهــر   ...

یاد چفیـه هـایی می افتـم ...

که برای چادری ماندنم ...

خــونـی شدند...!